e-learning in IndonesiŽ

De cursussen zijn voorbij en we zijn aan het evalueren. Met name de vraag "Wat kan verder worden gedaan?" speelt daarbij een grote rol.

De cursussen zelf bestonden voor een deel uit kennisoverdracht (klassikaal) en uit een praktijkgeorienteerd deel in het computerlab.

Alessandra en ik hadden de formules van de cursussen die we al eerder hadden gegeven, bij elkaar gegooid en hebben vervolgens een concept gemaakt dat heel veel tijd liet voor eigen activiteit van de docenten. Vooraf wisten we niet precies welke voorkennis we bij de deelnemers konden veronderstellen - des te meer omdat in IndonesiŽ de facilitaire omstandigheden van de plaatsen waar Nederlands wordt onderwezen sterk van elkaar verschillen: je hebt plaatsen waar meerdere computers beschikbaar staan en ook een goede internetaansluiting is (goed betekent in dit verband een internetaansluiting met ongeveer 356 kbps (in feite komt dat neer op 64 - 120 kbps). Op andere plaatsen heb je weer alleen een paar computers hebt (zonder internetverbinding) en je hebt ook plaatsen die geen computers hebben. Vaak hebben de docenten wel een computer of kunnen tenminste ergens over een computer beschikken. Ze moeten soms wel zeer inventief zijn.

Hetzelfde geldt ook voor de cursisten. Sommige docenten beweren dat al hun cursisten toegang hebben tot computers en internet. Maar dat betekent niet dat die computers ergen op zolder staan of in een woonkamer - nee, meestal betekent dit dat de cursisten ook naar een waroeng internet (de Indonesische variant van een internetcafť) of een wartel (hetzelfde, maar dan kun je dan ook nog bellen en faxen) moeten gaan om bijvoorbeeld het internet op te kunnen. En daar kun je dan niet van de topsnelheid van 120 kbps uitgaan, je moet rekenen op een snelheid van ongeveer 28.8 kbps of minder, afhankelijk van de tijd van de dag. 

Al met al dus geen ideale facilitaire situatie, maar weer niet hopeloos. Want de docenten willen wel, en ook cursisten vinden de weg. Dromen mag dus wel - maar je moet anderzijds ook heel duidelijk rekening daarmee houden dat je "niet even snel iets opzoekt op internet", zoals een collega hier verwoordde.

Waar we dus bij het vervolg van deze cursus nu op moeten letten is, dat we niet met de allernieuwste en geavanceerde technische snufjes beginnen, want die zijn hier meestal toch moeilijk in praktijk te brengen. We moeten vooral uitkijken, dat de technische beperkingen niet ook meteen uitmoden in didactische beperkingen, d.w.z. dat de docenten niet belanden in de behavouristische val door allerlei drill en practice software te gaan gebruiken enz. Ook het "wondermiddel" Hot Potatoes beschermt niet tegen deze val, in tegendeel. Wat taaldocenten (en niet alleen hier in IndonesiŽ) dus eigenlijk moeten leren, is het verantwoord omgaan met techniek en een goede planning van lesactiviteiten. En daar het maakt niet zoveel uit of je nu cassettebandje, papier, videobandje of de computer met al zijn mogelijkheden gaat gebruiken.

Geschreven op: 26 01 05

Commentaren:

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Om spam te voorkomen moet je even deze zin afmaken.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.